Ustawy prawne, kancelarie adwokackie, testy na aplikacje

Zakres immunitetu dyplomatycznego i konsularnego.

Immunitet dyplomatyczny.

Orzecznictwu polskich sądów karnych nie podlegają:

-uwierzytelnieni w RP szefowie przedstawicielstw dyplomatycznych państw obcych.

-osoby należące do personelu dyplomatycznego tych państw (szefowie działów  attache)

-osoby należące do personelu administracyjnego i technicznego tych państw

-członkowie rodzin szefów dyplomatycznych państw obcych oraz osób należących do personelu przedstawicielstw dyplomatycznych.

Co to jest zasada represji wszechświatowej (konwencyjnej)? Jakich przestępstw ona dotyczy?

Zasada represji konwencyjnej ma związek ze ściganiem przestępstw objętych międzynarodowymi konwencjami. Ściganie jest niezależne od miejsca popełnienia przestępstwa i obywatelstwa sprawcy. Warunkiem jest ratyfikowanie przez państwo odpowiednich konwencji międzynarodowych.

Najważniejsze konwencje międzynarodowe dotyczą:

Czy jurysdykcja polska rozciąga się także na przestępstwa popełnione zagranicą przez cudzoziemców? Jeżeli tak to jakie obowiązują to zasady?

Mamy tu do czynienia z dwiema odmianami zasady ochronnej:

- zasada ochronna zwykła

- zasada ochronna obostrzona

Zasada ochronna zwykła

Ustawę karną polską stosuje się również do cudzoziemców, którzy popełnili przestępstwo za granicą, o ile czyn jest uznany za przestępstwo również w miejscy jego popełnienia (warunek podwójnej przestępności)

Ustalenie czasu popełnienia przestępstwa w prawie karnym ma istotne znaczenie. Chodzi tu o to czy w czasie popełnienia przestępstwa, czyn ten był już zabroniony i jaka kara powinna być nadana. Duże znaczenie ma rozstrzygnięcie czy sprawca czynu jest odpowiedzialny karnie (17 lat), oraz to czy sprawca w chwili czynu był poczytalny czy też nie.

Art. 6 § 1 KK "Czyn zabroniony uważa się za popełniony w czasie, w którym sprawca działał lub zaniechał działania, do którego był obowiązany."

Prawo międzypaństwowe – zespół norm regulujących stosunki między państwami, nie wliczając organizacji międzynarodowych i innym podmiotów prawa międzynarodowego.

Prawo narodów – łac. ius gentium – w czasach rzymskich była to część prawa rzymskiego. Jest to dawna nazwa prawa międzynarodowego. Terminem „prawo narodów” posługiwała się też Konstytucja 3 Maja 1791 r. Obecnie nazwa ta nie jest raczej używana. Nazwa „prawo międzynarodowe” została wyprowadzona z ius inter gentes dopiero w XVII w. przez R. Zouche. W nazwie „prawo narodów” naród jest rozumiany jako synonim państwa, wniosek: prawo międzynarodowe reguluje stosunki między państwami (czyli między narodami zorganizowanymi w państwie) a nie między narodami nie posiadającymi organizacji państwowej.

Prawo międzynarodowe – zespół norm regulujących stosunki między państwami oraz organizacjami międzynarodowymi i innymi uczestnikami stosunków międzynarodowych mających zdolność do działania w stosunkach międzynarodowych.

Europejskia Wspólnota Węgla i Stali (EWWiS) podpisany 18. 4. 1951 r w Paryżu, wszedł 23. 7. 1952;

Francja, RFN, Włochy, Belgia,Niderlandy, Luksemburg.

Cele:

utworzenie wspólnego rynku węgla, stali, rudy żelaza i złomu

stworzenie jednakowych warunków dostępu do tych produktów, kontrola cen

umocnienie pokoju

Instytucje:

• Specjalna Rada Ministrów }kompetencje decyzyjne

• Wysoka Władza

• Wspólne Zgromadzenie }kompetencje kontrolne

• Trybunał sprawiedliowści

Europejskia Wspólnota Gospodarcza (EWG). podpisany 25. 3. 1957, w Rzymie, wszedł 1.1.1958