Ustawy prawne, kancelarie adwokackie, testy na aplikacje

§ 1. Nie podlega karze współdziałający, który dobrowolnie zapobiegł dokonaniu czynu zabronionego.

§ 2. Sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary w stosunku do współdziałającego, który dobrowolnie starał się zapobiec dokonaniu czynu zabronionego.

• przepis obejmuje wszystkie postaci przestępnego współdziałania
• przepis ma charakter lex specialis w stosunku do art. 15
• odnosi się do stadium usiłowania popełnienia czynu (usiłowanie sprawczego współdziałania) lub podżegania/pomocnictwa (usiłowanie niesprawczego współdziałania); dot. także czynnego żalu w przypadku dokonanego podżegania/pomocnictwa, gdy nie doszło do dokonania przez bezpośredniego wykonawcę (w sytuacji gdy podżegacz/pomocnik dobrowolnie odwrócił konsekwencje swojego czynu, tj. zapobiegł popełnieniu czynu zabronionego przez bezpośredniego wykonawcę)

Czynny żal skuteczny

• dla spełnienia przesłanek nie wystarczy samo odstąpienie od dokonania, ale konieczne jest doprowadzenie dobrowolnym działaniem współdziałającego do zapobieżenia dokonaniu czynu zabronionego
• chodzi o każde skuteczne działanie współdziałającego, którego konsekwencją jest przeszkodzenie w dokonaniu czynu zabronionego lub skłonienie bezpośredniego wykonawcy albo pozostałych współdziałających do odstąpienia od dokonania
• niekiedy wystarczające może okazać się samo odstąpienie, jeżeli bez dalszego uczestnictwa współdziałającego dokonanie czynu zabronionego nie będzie możliwe
• podstawą niepodlegania karze jest przeszkodzenie wynikające z kauzalnej więzi zachodzącej pomiędzy zachowaniem współdziałającego podejmującego czynności zmierzające do zapobieżenia dokonaniu a brakiem dokonania
• współdziałający może zapobiec samodzielnie lub wspólnie i w porozumieniu z innym współdziałającym
• dobrowolne zapobiegnięcie stanowi okoliczność osobistą, może być uwzględnione jedynie w stosunku do osoby, której dotyczy

Czynny żal bezskuteczny

• warunkiem nadzwyczajnego złagodzenia kary jest podjęcie przez współdziałającego dobrowolnie takich czynności, które obiektywnie mogły prowadzić do zapobieżenia dokonaniu
• należy wykazać, że współdziałający podjął dobrowolnie rzeczywiste (nie pozorowane), energiczne i stanowcze zabiegi mające na celu zapobieżenie dokonaniu
• współdziałający, mimo braku przeszkód w dokonaniu czynu zabronionego, uczynił wszystko, co znajdowało się w sferze jego możliwości, aby zapobiec dokonaniu
• jeżeli współdziałający podjął akcję celem zapobieżenia, ale skutek został wywołany przez innego współdziałającego, należy wobec takiej osoby stosować per analogiam art. 23 § 1
• § 2 przewiduje fakultatywne nadzwyczajne złagodzenie kary