Ustawy prawne, kancelarie adwokackie, testy na aplikacje

 własność

 handel i produkcja broni, amunicji i materiałów wojennych

TWE mówi, że nic nie przesądza reżimu własności ustanowionego w państwach czł. Przepis ten oznacza zasadę neutralności własnościowej wspólnoty. Przepis ten dotyczy nie tylko własności sensu stricte ale całego zestawu uprawnień z zakresu prawa rzeczowego- ograniczonych praw rzeczowych, praw zbliżonych do własności (np: użytkowanie), własności intelektualnej. TWE gwarantuje autonomię państw w tej sferze, czyli:

 nie ma wspólnotowej koncepcji własności

 nie ma wspólnotowego prawa rzeczowego

 państwa czł są w zasadzie samodzielne w zakresie ustanawiania określonych praw, ich eliminacji z własnego systemu prawnego

 wspólnota nie wydaje aktów prawnych w materii dotyczącej pozbawiania własności w postaci wywłaszczenia, nacjonalizacji albo w sprawie przyznawania własności- prywatyzacja

 państwa nie mogą posługiwać się tą kompetencją w taki sposób, że fundamenty WE zostaną naruszone. Nie mogę naruszać zasady niedyskryminacji ze względu na przynależność państwową, zasady proporcjonalności.

 w sferze własności intelektualnej WE nie może wypowiadać się w kwestii istnienia tych praw, ale może w kwestii ich wykonywania, np: może wypowiadać się na temat tego jak długo ma przysługiwać ochrona prawa autorskiego autora książki.

Wyłączoną dziedziną jest także handel bronią, amunicją i materiałami wojennymi. Rada w sposób niejasny określiła listę tych towarów w 1958r. Do końca nie wiadomo co się mieści pod tym pojęciem. W tym zakresie państwo ma swobodę . Ma prawo do ochrony ważnych interesów, bezpieczeństwa i w tych granicach ochrona ta przysługuje. WE może badać czy autonomiczne regulowanie handlu bronią, amunicją i materiałami wojennymi nie wpływa negatywnie na warunki konkurencji na wspólnym rynku dotyczące obrotu towarami o podwójnym przeznaczeniu- dual use goods. W przypadku dual use goods WE, w odróżnieniu do broni i amunicji, posiada kompetencję regulacyjną. W tej materii istnieje rozporządzenie i decyzja określająca o jakie towary o podwójnym znaczeniu chodzi, np: oprogramowanie komputerowe, lasery.