Ustawy prawne, kancelarie adwokackie, testy na aplikacje

Zobowiązania nazywa się w źródłach rzymskich obligatio. W zobowiązaniu uczestniczą zawsze dwie strony: wierzyciel i dłużnik. Definicja przekazana w Digestach Justyniana przeciwstawia zobowiązania prawom rzeczowym: „Istota zobowiązania nie polega na tym, ażeby jakąś rzecz albo służebność uczynić naszą, ale na tym, ażeby zmusić kogoś innego do dania nam czegoś albo do czynienia, albo do świadczenia.”. Obligatio rysuje się jako stosunek prawny, odmienny od rodzajów władztwa nad zespołami osób czy rzeczy. Węzeł obligacyjny istniał tylko pomiędzy wierzycielem a dłużnikiem i polegała na uprawnieniu wierzyciela do żądania od dłużnika, ażeby spełnił na jego rzecz obowiązek dzisiaj nazwany ogólnie świadczeniem.