Ustawy prawne, kancelarie adwokackie, testy na aplikacje

w odniesieniu do towarów przemysłowych we wspólnocie obowiązywały bardzo rygorystyczne rozwiązania. Do 1985r. - bardzo rygorystyczne podejście, po 1985r. - powstały dyrektywy nowego podejścia. Dyrektywa określa, jakie reguły obowiązują w ramach wprowadzenia towaru na rynek, obrotu takim towarem. Standaryzacja czy normalizacja techniczna pozostawiona jest w rękach europejskich organizacji normalizacyjnych. Materia prawna pozostaje w dyrektywach a materia techniczna powierzona jest europejskim organizacjom normalizacyjnym.

Europejskie organy normalizacyjne:

 CEN- Europejski Komitet Normalizacyjny

 CENELEC- Europejski Komitet Normalizacji Elektrotechnicznej

 ETSI- Europejski Instytut Normalizacji w Telekomunikacji

Normalizacja dokonywana przez te organy nie ma w zasadzie charakteru wiążącego. Nie są one w stanie tworzyć norm prawnie wiążących. Ale jeśli producent nie będzie spełniał tych norm to obrót towarem będzie utrudniony.

Dyrektywa PE i Rady z 1998r. ustalająca procedurę dostarczania informacji dziedzinie standardów technicznych oraz norm dotyczących usług społeczeństwa informatycznego.

 obowiązek dostarczania informacji przez krajowe organizacje normalizacyjne. Chodzi o obowiązek poinformowania KE i organy normalizacyjne państw członkowskich o przygotowywanych lub zmienianych standardach technicznych, chyba, że standardy są tożsame lub równoważne europejskim lub międzynarodowym standardom

 obowiązek przedstawienia na żądanie projektów standardów, KE i organizacje normalizacyjne z innych państw, mają prawo komentowania tych standardów. Państwa członkowskie muszą zapewnić dostarczenie informacji przez krajowe organizacje normalizacyjne. Muszą stworzyć procedury umożliwiające organizacjom z innych państw uczestniczenie w opracowywaniu standardów.

 państwa muszą powstrzymać się od wszelkiego uznawania, zatwierdzania lub korzystania ze standardów krajowych, które zostały przyjęte z naruszeniem obowiązków ciążących na organizacjach normalizacyjnych państwa

 państwa muszą zapewnić, że krajowe organy normalizacyjne nie będą przyjmowały standardów sprzecznych ze standardami europejskimi

 obowiązki informacyjne- dotyczą regulacji technicznych. Państwo musi dostarczać informacji dotyczących formalnych i faktycznych, wiążących specyfikacji lub innych wymagań technicznych, chyba, że są one wykonaniem orzeczeń wspólnotowych lub norm międzynarodowych. Komisja może wnosić zastrzeżenia do krajowych regulacji technicznych, zwłaszcza gdy przygotowuje dyrektywę harmonizacyjną.