Ustawy prawne, kancelarie adwokackie, testy na aplikacje

Chorzy i ranni

I Konwencja Genewska z 1949 r. (zastąpiła poprzednie umowy z 1864, 1906 i 1929) → może być stosowana przy współudziale i pod kontrolą mocarstw opiekujących się interesami państw walczących (tzw. mocarstw opiekuńczych), których działalność nie stoi na przeszkodzie działalności M. Komitetu Czerwonego Krzyża lub jakiejkolwiek innej „bezstronnej organizacji humanitarnej”:

chorzy i ranni traktowani humanitarnie, leczeni przez tych pod których są władzą (zakaz dobijania, zostawiania);

nakaz po bitwie wyszukania i zebrania rannych;

ochrona stałych zakładów służby zdrowia, szpitali i ruchomych formacji sanitarnych (też nie wolno ich tak umieszczać, by to narażało ich podczas ataków na cele wojskowe) → zakaz używania ich do działań szkodzących;

też transporty rannych i sprzętu sanitarnego;

personel sanitarny może być zatrzymany tylko gdy wymagają pomocy lekarskiej;

znak czerwonego krzyża/czerwonego półksiężyca na białym tle → zakaz nadużywania tych znaków;

Jeńcy wojenni

jeńcem wojennym jest członek sił zbrojnych państwa wojującego, który znalazł się we władzy nieprzyjaciela;

regulacje prawne → Regulamin Haski z 1907 r. i III KG z 1949 r. (w czasie II wojny KG z 1929 r.);

traktowani humanitarnie;

są pod władzą państwa, a nie jednostki/oddziału, a ich uwolnienie i repatriacja najpóźniej po zakończeniu działań wojennych → odpowiedzialność za nim na państwie i jednostce;

można ich internować w obozach, nakaz zapewnienia im pomieszczenia, wyżywienia, umundurowania, zakaz ochrony obiektów przy ich pomocy;

nie ma zakazu ucieczki, a w razie złapania tylko kara dyscyplinarna; państwo nie odpowiada za śmierć jeńca w czasie ucieczki (po uprzedzeniu o strzelaniu);

jeńcy podlegają prawu, regulaminom i rozkazom państwa zatrzymującego, za naruszenie których mogą odp. (też karnie), ale z zachowaniem zasad p.m.;

zakaz zmuszania do pracy, ale mogą być w niej zatrudnieni (nie może być niebezpieczna ani szkodliwa), podoficerowi – tylko do pracy nadzorczej, a oficerowi tylko gdy samo poproszą;

prawo do poszanowa­nia swego honoru i czci, to traktowania na zasadzie równości i niedyskryminacyjnie;

Ochrona ludności cywilnej

ludność cywilna nie biorąca udziału w woj­nie musi być zabezpieczona przed skutkami działań wojennych → prawo zwyczajowe i u.m., w tym IV KG z 1949 r. (stosowanie KG przy pomocy i pod kontrolą mocarstw opiekuńczych i in., jak Czerwony Krzyż);

podlega cała ludność, bez dyskryminacji;

szczególna ochrona dla rannych, chorych, kobiet ciężarnych i dzieci;

nie mogą działać na szkodę;

sposoby ochrony to: strefy bezpieczeństwa, strefy zneutralizowane, ewakuacja stref oblężonych lub otoczonych, ochrona szpitali cywilnych i wolność przewozu pomocy dla ludności;

Sytuacja prawna i traktowanie osób chronionych

prawo do poszanowania ich godności, hono­ru, praw rodziny, przekonań i praktyk religijnych, zwyczajów i obyczajów → IV KG – zakaz stosowania wobec nich przymusu, środków wywołujących cierpienia fizyczne, nadmiernych kar i środków terroru, oraz rabunku i brania zakładników;

podczas II wojny światowej Niemcy głosząc hasło tzw. wojny totalnej nie oszczędzały ludności, też w ostatnich latach nie szanowanie praw ludności cywilnej i wysuwanie poglądów, że współczesna wojna jest wojną totalną i że zaciera się różnica między siłami zbrojnymi a ludnością cywilną, co jest sprzeczne z p.m., a konieczność ochrony ludności cywilnej wiele razy potwierdzona w rezolucjach ONZ;