Ustawy prawne, kancelarie adwokackie, testy na aplikacje

Podmiotowe prawo rzeczowe jest majątkowym prawem cywilnym o charakterze bezwzględnym, mającym za przedmiot rzecz. Prawo rzeczowe o znaczeniu przedmiotowym oznacza zespół przepisów, które regulują formy prawne korzystania z rzeczy przybierające postać podmiotowych praw rzeczowych. Jest wiec zespołem źródeł prawa regulującego problematykę podmiotowych praw rzeczowych. Źródła prawa rzeczowego:

• Księga II kc;

• Inne ksiegi kc;

• Ustawy np. z 6.7.82 o księgach wieczystych;

• Fragmenty kpc, Kro;

Prawo rzeczowe odnosi się do stosunków dotyczących rzeczy. Pojęcie rzeczy (art. 45 k.c.) – rzeczami są tylko przedmioty materialne. Rzeczami są dobra, które spełniają łącznie następujące przesłanki:

1) już istnieją;

2) są zindywidualizowane;

3) są materialnymi częściami przyrody;

4) maja charakter samoistny, czyli są na tyle wyodrębnione, że mogą być traktowane w obrocie jako dobra samoistne;

5) są dostępne i podlegają władzy człowieka.

Np. pieniądze – są rzeczami typu „sui generis” – ich ważność wynika z tego, iż państwo zapewnia im gwarancje; zwłoki ludzkie – nie są rzeczami, chyba, że mogą stanowić przedmiot badań naukowych; zwierzęta – nie są rzeczami, ze względu na ustawę o ochronie zwierząt.

Rzeczy przyszłe nie mogą być przedmiotem własności.

Przedsiębiorstwo – nie jest rzeczą, ponieważ w jego skład wchodzą również prawa i majątek; księgozbiór – (zbiór rzeczy) może być przedmiotem obrotu, ale pojedyncza książka może być tylko przedmiotem własności.