Ustawy prawne, kancelarie adwokackie, testy na aplikacje

Posiadanie mogło być „zgodne z prawem” (np. własności czy zastawu) – possessio iusta. Posiadanie nie mające podstaw prawnych (złodzieja) – possessio iniusta – pociągało za sobą dalsze konsekwencje jako:

- possessio banae fidei posiadanie w dobrej wierze – posiadacz przekonany był, że jego posiadanie oparte jest na przysługującym mu prawie (np. własności), poza przypadkiem rażącego niedbalstwa,

- possessio malae fidei posiadanie w złej wierze – posiadacz wiedział o nieprawnym posiadaniu danej rzeczy.

Nie miało to wpływy na samo posiadanie lecz na skutki z nim związane: zasiedzenie, nabycie owoców, odpowiedzialność przy rei vindicatio.

Odrębną kwestią było posiadanie wadliwe possessio vitiosa i niewadliwe possessio non vitiosa. Wadliwe było w przypadku samowolnego pozbawienia drugiej osoby posiadania lub przez nie zwrócenie precarium. Wadliwość zachodziła w trzech przypadkach:

- nabycia posiadania siłą vis,

- potajemnie clam,

- nie oddanie precario – użytkowanie rzeczy z zastrzeżeniem zwrotu na żądanie.

Wadliwość posiadania dawała możliwość użycia interdyktów o odzyskanie posiadania interdicta recuperandae possessionis.

Rozróżnienie wadliwego i niesłusznego posiadania: nierzetelny znalazca był posiadaczem niesłusznym (iniusta), ale niewadliwym non vitiosum, natomiast właściciel który odebrał mu siłą tą rzecz był posiadaczem słusznym iustum, ale wadliwym vitiosum.