Ustawy prawne, kancelarie adwokackie, testy na aplikacje

Kontrakt pożyczki.

Było to przeniesienie własności (przez tradycję, wierzyciel musiał być jej właścicielem by kontrakt był ważny) rzeczy zamiennej z zastrzeżenie zwrotu (zamiennika np. pieniędzy, dłużnik musiał mieć zdolność do czynności prawnych) w oznaczonym terminie lub na żądanie. Przedmiotem pożyczki mogły być tylko rzeczy oznaczone gatunkowo – zamienne. Odsetki musiały być uregulowane odrębnym zobowiązaniem – stypulacja odsetek. Była kontraktem jednostronnie zobowiązującym. Specjalnie uregulowane były dwa rodzaje pożyczki:

– filii familias pozostającym pod władzą ojca – rodzące jedynie zobowiązanie naturalne filii familias (nie pociągające go do odpowiedzialności)

– pożyczka morska

Pożyczka morska.

Udzielana właścicielowi statku dla importu, później także dla eksportu i naprawy statku. Dłużnik zobowiązany był do jej zwrotu i odsetek (nie wymagających specjalnej umowy – wystarczyła nieformalna) pod warunkiem przybycia statku do miejsca przeznaczenia (warunek zawieszający). Określano trasę żeglugi, wierzyciel ponosił ryzyko zniszczenia towaru, poza zajściem winy dłużnika. W prawie klasycznym nie limitowano wysokości odsetek, Justynian określił je na max.12 % rocznie.

Pożyczka (Mutuum) – był kontraktem realnym, który polegał na tym że udzielający pożyczki (mutui dans) oddawał na własność biorącego pożyczkę (mutui accipiens) pewną ilość rzeczy zamiennych z obowiązkiem zwrotu takich samych rzeczy w tej samej ilości i takiej samej jakości.