Ustawy prawne, kancelarie adwokackie, testy na aplikacje

Tak jak powszechne jest uznanie dla wkładu rzymskiej myśli prawniczej w rozwój koncepcji prawa własności, tak też istnieje dość powszechny pogląd, że Rzymianie tego prawa w ogóle nie definiowali, lecz pojmowali je wyłącznie intuicyjnie. Ten stan rzeczy uzasadnia się, z jednej strony, oporami prawników rzymskich wobec konstruowania definicji pojęć prawnych w ogóle, z drugiej zaś - trudnościami takiego ujęcia, by definicja obejmowała wszelkie formy pełnego władania prawnego rzeczą w państwie rzymskim.

Największe w historii prawa własności znaczenie miała definicja Bartolusa. Według Bartolusa własność sprowadza się do robienia z rzeczą materialną wszystkiego, co nie jest przez prawo zakazane. W rzymskim ujęciu prawo własności, z jednej strony, zakreśla podmiotowi tego prawa granice wolności, (tzw. pozytywna funkcja prawa własności), z drugiej zaś jest owej wolności gwarantem (tzw. negatywna funkcja prawa własności, polegająca na wykluczeniu ingerowania osób trzecich w sferę cudzej własności).

Własność prywatną zdefiniować ostatecznie można jako rzeczowe i autonomiczne prawo jednostki do władania rzeczą materialną, w treści swej nieograniczone, o ile nie narusza to obowiązującego porządku prawnego.