Ustawy prawne, kancelarie adwokackie, testy na aplikacje

Prowadzenie cudzych spraw bez zlecenia (negotium gestio) zachodziła wtedy gdy pewna osoba bez żadnego obowiązku podejmowała się z własnej inicjatywy prowadzenia jednej albo wielu spraw w interesach innej osoby.

Miało ono miejsce gdy ktoś nie mając obowiązku zarządzał interesami innej osoby lub tymi które pozostały po jej śmierci, nie mając żadnego obowiązku prawnego. Gestorem mógł być wyzwoleniec, lecz mogło to być działanie z własnej inicjatywy (sua sponte), od późnej republiki do tego typu spraw podciągano czynności w służbie honorowej: opiekuna i kuratora. Obowiązkiem gestora było doprowadzenie interesów do końca, przedstawić rachunki swojej działalności, przenieść na osobę której sprawy się prowadziło wszelkie korzyści, zachować najwyższą staranność prowadzenia tych spraw. Osoba której sprawy się prowadziło miała obowiązek zwrotu wydatków gestora i przejęcia zobowiązań wynikłych z działania. Skargi przysługiwały obu stronom, dodatkowo ktoś kto zajął się cudzym pogrzebem, mógł żądać od spadkobierców zwrotu poniesionych wydatków.