Ustawy prawne, kancelarie adwokackie, testy na aplikacje

Odczytanie przez oskarżyciela aktu oskarżenia, ( w przypadku wniesienia odpowiedzi

na akt oskarżenia przewodniczący o tym informuje), pouczenie oskarżonego przez

przewodniczącego o przysługujących mu prawach, przesłuchanie oskarżonego,

postępowanie dowodowe,

Po odczytaniu aktu oskarżenia przewodniczący poucza oskarżonego o prawie składania wyjaśnień, odmowy wyjaśnień lub odpowiedzi na pytania, po czym pyta go, czy przyznaje się do zarzucanego mu czynu oraz czy chce złożyć wyjaśnienia i jakie (art. 386 § l). Jeżeli oskarżony składa wyjaśnienia, są one pierwszym dowodem przeprowadzonym na rozprawie w toku przewodu sądowego. Oskarżony może odmówić odpowiedzi i składania wyjaśnień (art. 175 § l), może nie przyznać się albo przyznać się do zarzucanego mu czynu i popełnienia przestępstwa; może też przyznać fakt dokonania czynu, kwestionując jednak zarzut popełnienia przestępstwa i wysuwając np. argument, że działał w obronie koniecznej, w stanie wyższej konieczności, że czyn przez niego popełniony nie zawiera ustawowych znamion czynu zabronionego; tym samym może się zdarzyć, że oskarżony przyznając się do zarzucanego mu czynu — kwestionuje swoją winę.

Po przesłuchaniu oskarżonego przewodniczący poucza go o prawie zadawa¬nia pytań osobom przesłuchiwanym oraz składania wyjaśnień co do każdego dowodu (art. 386 § 2).

Jeżeli oskarżony odmawia wyjaśnień (art. 175 § l) lub wyjaśnia odmiennie niż poprzednio, albo oświadcza, że pewnych okoliczności nie pamięta, wolno na rozprawie odczytywać — ale tylko w odpowiednim (niezbędnym) zakresie — protokoły jego wyjaśnień złożonych poprzednio w charakterze oskarżonego (podejrzanego) w tej lub innej sprawie w postępowaniu przygotowawczym albo przed sądem albo w innym postępowaniu przewidzianym przez ustawę (art. 389 § l

Wyjaśnienia oskarżonego złożone w postępowaniu przygotowawczym, a następ¬nie odwołane lub zmienione, stanowią dowód podlegający — tak jak każdy inny dowód — swobodnej (lecz nie dowolnej) ocenie sądu.

W toku dalszego postępowania dowodowego następuje — w zależności od istniejącego w sprawie materiału dowodowego — przesłuchanie świadków, składanie opinii przez biegłych, odczytywanie dokumentów, oględziny przedmiotów itd.

Artykuł 393 stanowi, że wolno odczytywać na rozprawie protokoły oględzin, przeszukania i zatrzymania rzeczy, opinie biegłych, instytutów, zakładów lub instytucji, dane o karalności, wyniki wywiadu środowiskowego oraz wszelkie dokumenty urzędowe, złożone w postępowaniu przygotowawczym lub sądowym albo w innym postępowaniu przewidzianym przez ustawę.

Mogą być odczytywane na rozprawie wszelkie dokumenty prywatne, ale tylko wówczas, jeżeli powstały poza procesem i nie dla jego celów (np. publikacje, korespondencja oskarżonego, notatki, jego pamiętnik, notes z zapiskami, adresami i numerami telefonów itp.).

Dowody rzeczowe sprowadza się na salę rozpraw, jeżeli nie stoją temu na przeszkodzie ich właściwości (np. rozmiar), i udostępnia stronom, a w razie potrzeby świadkom i biegłym (m.in. dla identyfikacji) — art. 395.

W wypadku istnienia przeszkód w sprowadzeniu dowodu rzeczowego na rozprawę można odczytać protokół z przeprowadzonych oględzin (art. 393 § l).

Sędzia wyznaczony lub sąd wezwany może przeprowadzić także inny dowód, którego potrzeba wyłoni się w toku omawianych czynności, np. przesłuchać innego jeszcze świadka oprócz wskazanego (art. 396 § 4 w zw. z § l i 2). Również w tym wypadku zachowane powinny być warunki przewidziane w art. 396 § 3, dotyczące obecności stron oraz ich przedstawicieli.

Z przeprowadzonej czynności sporządza się protokół (art. 143 § l), który odczytuje się na rozprawie (poprzednio oczywiście przerwanej lub odroczonej).