Ustawy prawne, kancelarie adwokackie, testy na aplikacje

Powstała w 1949 r. na konf. dyplomatycznej w Londynie – 10 państw (Francja, GB, Włochy, Irlandia, Dania, Belgia, Holandia, Luksemburg, Szwecja, Norwegia), w 2004 r. już 45 państw (Polska od 1991 r.);

cel → realizacja ściś­lejszej jedności między państwami członkowskimi oraz rozwijanie ideałów, które są ich wspólnym dziedzictwem, włącznie z popieraniem rozwoju społecznego i gospodarczego;

członkiem → każde państwo europejskie, które zostanie uznane za zdolne do przestrzegania rządów prawa, poszanowania podstawowych praw człowieka oraz aktywnej współpracy w realizacji celów;

Rada Europy oraz jej funkcjonariusze mają przywileje i immunitety m.;

organy:

Komitet Ministrów → składa się z MSZ; kompetencje: uchwalanie u.m., przyjmowanie rekomendacji dla rządów państw człon­kowskich w celu realizacji wspólnej polityki, przyjmowanie nowych członków, uchwalanie programu działania organizacji i jej budżetu oraz decydowanie w spra­wach wewnętrznych organizacji;

Zgromadzenie Parlamentarne → składa się z przedstawicieli parlamentów krajo­wych; kompetencje: dyskusja na tematy należące do kompetencji Rady, przyjmowanie różnego rodzaju uchwał, inicjowanie prac Komitetu Ministrów oraz powoływanie SG.

Sekretariat Generalny → wykonuje funkcje o charakterze administracyjnym oraz zadania wynikające z u.m. (np. depozytariusz);

dorobek Rady Europy w zakresie rozwoju p.m.

Konwencja o ochronie praw człowieka i podstawo­wych wolności z 1950 r. (wraz z 11 protokołami) → katalog podstawowych praw, głównie obywatelskich i politycznych oraz system ochrony tychże praw (skarga indywidualna do ETPCz w Strasburgu) → najbardziej efektywny system ochrony praw człowieka, uzupełniony o Konwencję o ochronie praw osób należących do mniejszości narodowych z 1995 r.;

Konwencja o współpracy transgranicznej wspólnot lub władz lokalnych z 1980 r., Karta samorządu lokal­nego z 1985 r., Konwencja o telewizji transgranicznej z 1989 r., Karta języków regionalnych lub mniejszości narodowych z 1992 r., Konwencja o uczestnictwie cudzoziemców w życiu publicznym na szczeblu lokalnym z 1992 r. → w ramach kształtowania standardów demokratycznych i współpracy m.;

Konwencja o przedsiębiorczości z 1955 r., Konwencja o ekstradycji z 1957 r., Kodeks zabezpieczenia społecznego z 1990 r., Konwencja o karaniu przestępstw drogowych z 1964 r., Konwencja w sprawie adopcji dzieci z 1967 r., Konwencja w sprawie miejsca płatności zobowiązań pieniężnych z 1972 r., Konwencja w spra­wie statusu prawnego dzieci pozamałżeńskich z 1975 r., Konwencja o pomocy prawnej w sprawach karnych z 1959 r., Konwencja w sprawie międzynarodowej mocy orzeczeń w sprawach karnych z 1970 r., Konwencja o zwalczaniu terroryzmu międzynarodowego z 1977 roku → w ramach standaryzacji niektórych problemów prawa cywilnego, handlowego, pracy i karnego;

Konwencja o pokojowym rozwiązywaniu sporów międzynarodowych z 1957 r., Konwencja o zniesieniu obowiązku wizowego dla uchodźców z 1959 r., Konwencja o funkcjach konsulów z 1967 r., Konwencja o immunitecie jurysdykcyjnym państwa z 1972 r., Konwencja o nieprzedawnianiu zbrodni przeciwko ludzkości i zbrodni wojennych z 1974 r. → w ramach regulacji prawnomiędzynarodowej;

stworzyła system standardów normatywnych, umożliwia współpracę i integrację Europy;