Ustawy prawne, kancelarie adwokackie, testy na aplikacje

W 1988r. przyjęto dyrektywę 88/361, która zapewniła swobodny przepływ kapitału. Wydano ją na podstawie art 67 TEWG. Stała się ona prawem obowiązującym. Termin transpozycji minął 1.07.1990r. Dyrektywa ta była jednym z dokumentów prawnych, który rozpoczynał proces tworzenia unii gospodarczej i pieniężnej. W załączniku pierwszym, dyrektywa ta zawierała niewyczerpujący wykaz 13 kategorii przepływów kapitałowych, m.in:

 operacje związane z inwestycjami bezpośrednimi w związku z przedsiębiorczością i świadczeniem usług finansowych (usługi bankowe, ubezpieczeniowe)

 operacje pieniężne

 operacje związane z inwestycjami w papiery wartościowe

 operacje długo, średnio i krótkoterminowe

 operacje o charakterze samodzielnym lub niesamodzielnym

ETS mimo nowelizacji utrzymał znaczenie tego załącznika.

Gdy zaczęto przygotowywać unię gospodarczo pieniężną w kontekście traktatu z Mastricht ( wszedł w życie 1.01.1994r. i przekształcił EWG w WE) postanowiono zmienić przepisy o przepływie kapitału.W Mastricht przyjęto nowe artykuły dotyczące przepływów kapitałowych i płatniczych. Art. 67-73 TEWG zostały zastąpione postanowieniami nowych artykułów 73b-73g TWE. Traktat Amsterdamski zmienił numerację tych artykułów na 56-60 TWE.

Z chwilą gdy uchylono art. 67 TEWG straciła moc dyrektywa 88/361 i w ten sposób przestało istnieć prawo pochodne dotyczące swobody przepływu kapitału i płatności.

Dzisiaj swobodę tę regulują przepisy traktatowe i precyzujące je orzecznictwo ETS. Prawa pochodnego właściwie nie ma.

Sprawa Trummer&Meyer- dotyczyła możliwości ustanowienia zastawu lub hipoteki w obcej walucie. Z formuły Trummer&Meyer wynika, że chociaż dyrektywa 88/361 została uchylona to jednak niektóre przepisy tej dyrektywy zostały przeniesione do traktatu. Lista, która była załączona do dyrektywy nadal zachowuje swoją wskaźnikową wartość do celów zdefiniowania czy mamy do czynienia z przepływami kapitałowymi czy nie.

ART. 56

Wszelkie ograniczenia w przepływie kapitału między państwami czł. oraz między państwami czł. a krajami trzecimi są zakazane. Dotyczy to również wszelkich płatności. Art. ten zawiera ogólną zasadę. Jest to najbardziej otwarta z wolności rynkowych.

Sprawa Sanz de Lera z 1995r. - dotyczyła przepływu kapitału między państwami czł. a krajami trzecimi.

Sprawa Bordessa- dotyczyła przepływu kapitału między państwami czł.

Dotyczyły one ustawy hiszpańskiej, która wprowadzała środki nadzoru nad transferem waluty krajowej. Transfery przekraczające 1 mln pesos wymagały złożeni deklaracji przez podmioty, które chciały taką kwotę wywieźć. Transfery przekraczające 5 mln pesos wymagały natomiast zgody administracji hiszpańskiej.

Czy państwo mogło wprowadzić takie ograniczenia?

ETS: państwa czł. mają swobodę określania tego, co stanowi interes narodowy, ale nie oznacza to arbitralnej swobody. Stosowanie tych ograniczeń podlega kontroli ETS. Nie ma tu mowy o swobodzie przepływu towarów tylko o swobodnym przepływie kapitału. Według ETS istnieje zasadnicza różnica pomiędzy wymogiem przedstawienia deklaracji a uzyskaniem zgody władz administracyjnych.

Ograniczenia mogą być:

 dyskryminacyjne

 niedyskryminacyjne

 w eksporcie (w wywozie)

 w imporcie (w wozie)

 pochodzące od państwa

 pochodzące od podmiotów prywatnych

Art. 57

Dotyczy wyłącznie przepływów kapitałowych. Określa dwie sfery:

- z jednej strony daje państwom czł. i WE możliwość ograniczania przepływów kapitałowych istniejących na dzień 31.12.1993r. W przypadku ograniczeń, których autorem jest WE, wyrażają się one przede wszystkim w klauzuli wzajemności w przepływach związanych z usługami finansowymi (bankowymi i ubezpieczeniowymi). Chodzi tu o relację z państwami trzecimi. Wprowadza się przepływ, ale jeżeli w państwie trzecim dojdzie do ograniczeń to wspólnota pozwala na ograniczenia wewnątrz wspólnoty w stosunku do przepływów kapitałowych z państw trzecich.

- klauzula standstill- polega na tym, że nie wolno ustanawiać żadnych nowych ograniczeń od 01.01.1994r. ani obostrzać tych ograniczeń, które już istnieją.

Zakres przepływów, których dotyczy art. 57 TWE

 inwestycje bezpośrednie w tym inwestycje w nieruchomości (kupno, pożyczka długoterminowa)

 inwestycje dotyczące przedsiębiorczości i świadczenia usług finansowych

 inwestycje w papiery wartościowe, związane są z ofertami publicznymi, z wejściem na giełdę, czy ze sprzedażą bezpośrednią (np: emisją obligacji)