Ustawy prawne, kancelarie adwokackie, testy na aplikacje

Rodzaje własności:

• Własność kolektywna –

• Własność prywatna – rzeczowe i autonomiczne prawo jednostki do władania rzeczą materialna, w treści swej nieograniczone o ile nie narusza obowiązującego prawa

• Własność indywidualna – tu podmiotem jest pater familias, najpierw ruchomości a potem także i grunty

• Własność kwirytarna –(własność cywilna – bo chroniona przez ius civile), przysługiwała jedynie pełnoprawnym obywatelom rzymskim, nabycie własności wymagało zachowania formy albo mancypacji, ale res nec mancipi można było nabywać w inny sposób, zdarzało się ,że nabywca nie nabywał własności kwirytarnej a jedynie posiadanie, które dopiero z upływem czasu wskutek zasiedzenia mogło prowadzić do własności kwirytarnej (zanim to nastąpiło własność kwirytarna pozostawała przy zbywcy a posiadaczowi nie przysługiwały żadne środki ochrony

• Własność bonitarna (pretorska) – dzięki actio Publicana – fikcja że powód posiadał sporna rzecz przez czas niezbędny do zasiedzenia – znajduję się ona w majątku uprawnionego

• Własność podwójna – duplex dominium – jak wyżej – na tej samej rzeczy własność kwirytarna i bonitarna

• Od Justyniana władztwo ma charakter jednolity

• Własność narodu rzymskiego lub cesarza – grunty prowincjonalne zdobyte w wyniku podboju, uprawnienia właścicieli mieli posiadacze – władztwo – można sprzedać, dziedziczyć ale nigdzie nie nazwano tego własnością – władztwo na gruntach prowincjonalnych – zrównane z własnością kwirytarną za Justyniana

• Pełną własność na gruncie mógł mieć tylko obywatel rzymski tylko w Italii

Własność peregrynów – chroniona była w myśl zasady personalności przez ich własne systemy prawa, jeżeli spór z obywatelem rzymskim zakładano fikcję, że peregryn jest obywatelem rzymskim, Karakalla nadał obywatelstwo wszystkim mieszkańcom imperium – koniec odrębnej kategorii własności.

Iura in re aliena było to prawo na rzeczy cudzej czyli ograniczone prawo własności. Należały tutaj takie oprawa jak : służebność, wieczystą dzierżawę, zastaw, prawo powierzchni, hipoteka. Służebność servitutes jest to ograniczone prawo rzeczowe które umożliwiało osobie cudzej korzystanie z rzeczy w ściśle określonym kierunku lub w określony przez prawo sposób. Służebność dzieliła się na gruntową (prediorum) i osobistą (personalum). Wieczysta dzierżawa jest to prawo zbywalne i dziedziczne do eksploatacji cudzego gruntu z obowiązkiem płacenia czynszu. Zastaw w postaci pignus i hipoteki służył jako forma zabezpieczenia było więc to prawo dodatkowe ustanawiane w celu zabezpieczenia istniejącego zobowiązania. Prawo powierzchni (superficies) czyli prawo do zamieszkiwania w budynku jako prawo dziedziczne i zbywalne zbudowanym na cudzym gruncie z obowiązkiem płacenia czynszu.