Składają się na nie:

1. roszczenie o wynagrodzenie za korzystanie z rzeczy,

2. roszczenie o zwrot pożytków,

3. roszczenie o odszkodowanie za szkodę spowodowaną zużyciem rzeczy.

Te roszczenia przedawniają się z upływem roku od dnia zwrotu rzeczy.

Zakres roszczeń uzupełniających:

• posiadacz w dobrej wierze (art. 244 §1 k.c.); Nie jest on zobowiązany do zwrotu wynagrodzenia za korzystanie z rzecz. Nie odpowiada za zużycie, utratę lub uszkodzenie rzecze. Nabywa własność pożytków naturalnych, które zostały od rzeczy odłączone w czasie jego posiadania. Zachowuje pobrane pożytki cywilne, jeżeli stały się w czasie posiadania wymagalne.

• posiadacz w złej wierze (art. 225 k.c.); Właściciel może wnieść roszczenie przeciwko niemu o wynagrodzenie za korzystanie z cudzej rzeczy. Posiadacz zobowiązany jest do wynagrodzenia za korzystanie z cudzej rzeczy. Taki posiadacz odpowiada za zużycie, utratę rzeczy, chyba, że uległa by ona pogorszeniu, także wtedy, gdyby znajdowała się w posiadaniu uprawnionego. Taki posiadacz zobowiązany jest zwrócić pożytki, jeśli ich nie zużył lub równowartość pożytków, które zużył, a także zobowiązany jest do zwrotu wartości tych pożytków, których nie uzyskał z powodu złej gospodarki.

• posiadacz w dobrej wierze, który dowiedział się o wytoczeniu przeciwko niemu powództwa (art. 224 §2 k.c.).Posiadacz – wynagrodzenie za korzystanie z cudzej rzeczy. Zobowiązany jest zwrócić pożytki, których nie zużył lub ich równowartość, jeśli je zużył. Nie jest zobowiązany do zwrotu pożytków, których nie uzyskał w związku z prowadzeniem nieprawidłowej gospodarki.Za zużycie, utratę lub pogorszenie rzeczy odpowiada tylko wtedy, gdy nastąpiły one z jego winy.