Ustawy prawne, kancelarie adwokackie, testy na aplikacje

Definicje rynku wewnętrznego znajdziemy w traktacie w art. 14 ust 2 TWE. Jest to definicja internal marketu jako obszaru bez granic wewnętrznych, na którym zagwarantowana jest swobodny przepływ usług, towarów, kapitału i osób oczywiście wszystko w granicach nadanych przez TWE.

TUE nie określa wprost rynku wewnętrznego ale możemy wyinterpretować, że jest to jeden z celów UE.

Definicję tę można podzielić zatem na dwa aspekty :

Substancjalny – brak granic wewnętrznych, swobodny przepływ towarów, osób, usług, kapitału

Zgodnie z przepisami traktatu – wyznacza ramy realizacji dwóch pierwszych oraz odsyła do szczególnych przepisów traktatu.

Utworzenie rynku wewnętrznego jest celem. Który może być dokładniej określony jedynie poprzez odwołanie się do innych przepisów. (tak np. w sprawie Bettati) (w sprawie My opinia rzecznika generalnego).

Samo pojęcie odgrywa istotną rolę , bo jest ważnym argumentem dla ETSu w konstruowaniu zasad ogólnych prawa wspólnotowego np. zasady bezpośredniego skutku prawa wspólnotowego (Costa/ENEL).

Sam wspólny rynek jeżeli potraktować cała sprawę jako dynamizm i coś co ciągle się zmienia to właśnie wspólny rynek jest czymś poprzedzającym rynek wewnętrzny jakimś wcześniejszym etapem, czymś co musi zaistnieć aby coś mogło być potem itp. Jest zatem mniej zaawansowaną formą integracji europejskiej .

Istnieje jeszcze inny pogląd, że to właśnie wspólny rynek jest szerszy niż rynek wewnętrzny, bo obejmuje on oprócz czterech swobód także polityki konkurencji, rybołówstwa, rolną, transportową, podatkową.

Jeszcze inni twierdzą, że tak naprawdę nie ma ilościowej i jakościowej różnicy pomiędzy tymi pojęciami.