Ustawy prawne, kancelarie adwokackie, testy na aplikacje

Historia:

• konstytucja marcowa – TAK → rewizja konstytucji co 25 lat (łatwiej niż zmiana) oraz dokonywanie wyboru prezydenta;
• konstytucja kwietniowa – NIE → ale kompetencja uznania urzędu prezydenta za opróżniony przyznana „połączonym Izbom Ustawodawczym”;
• nowela kwietniowa – TAK → po to by wybrać Jaruzelskiego na prezydenta, też odbiór ślubowania, uznanie trwałej niezdolności prezydenta do sprawowania urzędu, stawianie prezydenta w stan oskarżenia przed TS;
• nowela wrześniowa – TAK → ale zmiana wyboru prezydenta na wybór powszechny;
• ustawa konstytucyjna z 1992 r. – TAK → uchwalenie konstytucji;

Obecnie:

• charakter ustrojowy – kontrowersyjny → czy jest to odrębny organ czy tylko szczególna forma działania obu izb – za szczególną formą przemawia art. 114, który określa Sejm i Senat obradujące wspólnie, działają jako Zgromadzenie Narodowe, ale ZN ma również pewne (skromne) kompetencje, które wykonuje jako jedno ciało, bez rozgraniczenia na posłów czy senatorów. ZN to nie wspólne posiedzenia izb, podczas których nie można podejmować żadnych aktów prawnie wiążących, a Sejm i Senat zachowują swoją odrębność;
• organizacja wewnętrzna i tryb funkcjonowania określa regulamin ZN, a Konstytucja przesądza jedynie 2 sprawy:
• przewodniczy Marszałek Sejmu (zastępuje go Marszałek Senatu);
• ponieważ jest powiedziane, że izby obradują wspólnie to konieczność liczenia kworum i większości do ogólnej liczby posłów i senatorów (560), oraz nie ma obowiązku zachowania parytetów sejmowo-senackich;
• kompetencje ZN (art. 114 mówi, że ZN działa w przypadkach określonych w Konstytucji → enumeracja):
• przyjęcie przysięgi od prezydenta (art. 130);
• stwierdzenie trwałej niezdolności prezydenta do sprawowania urzędu (art. 131 ust. 2 pkt. 4);
• postawienie prezydenta w stan oskarżenia przed TS (2/3, wniosek 140 członków, art. 145);
• wysłuchanie orędzia prezydenta (art. 140);