Ustawy prawne, kancelarie adwokackie, testy na aplikacje

Tradycja – traditio, nieformalne przeniesienie własności, oparte na ius gentium, w prawie klasycznym polega na przeniesieniu posiadania od poprzednika na następcę, w następstwie uzasadnionej, zgodnej woli, a przyczyna dokonania tradycji musiała być słuszna – iusta causa traditionis. Konieczne było spełnienie zasady nemo plus iuris ad alium transfere..., a także posiadanie zdolności do rozporządzania rzeczą. Pozbywca czasami nie musiał nawet być właścicielem rzeczy – wierzyciel zastawniczy (zastawnik), który działał z upoważnienia zastawcy, na podstawie umowy o sprzedaż rzeczy zastawionej (pactum de vendento) – mógł sprzedać rzecz. Musiało jednak nastąpić przekazanie rzeczy, pierwotnie z ręki do ręki, później symbolicznie – prawo justyniańskie (traditio ficta). W prawie klasycznym tradycja dawała własność na res nec mancipi, na res mancipi była tylko jako własność pretorska. Prawo justyniańskie dawało tu swobodę, także co do iusta causa, co czyniło tradycję czynnością prawną abstrakcyjną (oderwaną).

Aby przenieść tradycją prawo własności trzeba było spełnić 3 wymogi:

- Musiało nastąpić rzeczywiste przeniesienie rzeczy

- Musiała być wola przeniesienia po stronie zbywcy i wola przyjęcia po stronie nabywcy

- Musiała istnieć słuszna przyczyna prawna dla której dokonywano tradycji (gdy jej nie było to nabywca nie stawał się właścicielem a tradujący mógł wydobyć rzecz)

Traditio powstało na gruncie ius civile i z biegiem lat stało się podstawową forma przenoszenia prawa własności. Tradicio jest to prosty i naturalny sposób przenoszenia prawa własności poprzez przekazanie rzeczy z ręki do ręki. Samo słowo tradicio pochodzi od słowa tradere a więc wydawać i aby mogło być spełnione wymagało następujących warunków : ten kto dokonywał tradycji musiał być właścicielem danej rzeczy, dokonanie musiało dokonywać się na zasadzie umowy a wydanie rzeczy musiało być uzasadnione słuszną przyczyną. Owe słuszne przyczyny tradycji to causa obligandi, causa solvendi i causa donandi czyli wydawało się rzecz aby kogoś zobligować, zwolnić lub obdarować.