Ustawy prawne, kancelarie adwokackie, testy na aplikacje

Obowiązująca w państwie zasada trójpodziału władzy polega na tym, że w państwie rozgranicza się trzy rodzajowo odmienne kierunki jego działalności, które są od siebie niezależne oraz mają rozgraniczone kompetencje. Art. 10 Konstytucji RP z 1997 r. głosi, że ustrój Rzeczypospolitej Polskiej opiera się na podziale i równowadze władzy ustawodawczej, wykonawczej i sądowniczej. Władzę ustawodawczą sprawują Sejm i Senat, władzę wykonawczą Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej i Rada Ministrów, a władzę sądowniczą sądy i trybunały

Ważnym elementem zasady trójpodziału władzy jest tzw. system hamulców i równowagi, zwany również systemem wzajemnego hamowania się i równoważenia władz. Zasadą rządzącą stosunkami pomiędzy trzema władzami jest zasada równości poszczególnych władz, co oznacza, że każ¬da władza powinna mieć instrumenty, które pozwalają jej powstrzymywać czy hamować działanie pozostałych władz.

W teorii Monteskiusza te trzy rodzaje władzy miały być sprawowane przez odrębne organy, niezależnie od siebie w zakresie wykonywania powierzonych im zadań. Istota tych stosunków miała polegać na kontroli i wzajemnym hamowaniu się tak, aby jedna władza nie mogła stanąć nad drugą, albo wejść w jej kompetencje.

Zasada równoważenia się władz była naczelnym postulatem ustrojowym Monteskiusza. Tak, więc wolność może być realizowana przez system polityczny, w którym obowiązuje zasada podziału władz, kiedy sądy są nie¬zawisłe, a poszczególne władze wzajemnie się równoważą (hamują). Monteskiusz rozpatrywał kwestię wzajemnej równowagi władzy ustawodawczej i wykonawczej. Trzeba podkreślić, że Monteskiusz sformułował kardynalną zasadę funkcjonowania nowoczesnego państwa, a mianowicie postulat efektywnego rządzenia państwem opartego na prawie.