Ustawy prawne, kancelarie adwokackie, testy na aplikacje

Oświadczenia procesowe składane mogą być w zasadzie w formie ustnej lub pisemnej, a więc w postaciach werbalnych. Są to zatem czynności ustne lub pisemne. Możliwe jest jednak także składanie ich przez strony lub innych uczestników nie będących organami i w innych formach, np. w języku migowym, co wszak wymaga już pośrednictwa tłumacza (art. 204 § l pkt l).

1. Wyrok (w tym i nakazowy) jako decyzja procesowa przybiera zawsze formę pisemną, natomiast postanowienia i zarządzenia mogą mieć postać pisemną lub ustną z wpisaniem do protokołu posiedzenia czy rozprawy. Strony, ich przedstawiciele, rzecznicy interesu społecznego oświadczają swą wolę ustnie do protokołu albo na piśmie, w formie tzw. pisma procesowego (art. 116). Niekiedy ustawa wyraźnie preferuje formę pisemną. W tej postaci wnosi się więc zawsze np. publiczny akt oskarżenia (art. 332), powództwo adhezyjne (art. 187 k.p.c. w zw. z art. 70), wniosek o uzasadnienie wyroku (art. 422 § l zd. III), środek odwoławczy (art. 428 § l), kasację (arg. z art. 526 § 2) czy wniosek o wznowienie postępowania (arg. z art. 545 § 2). Zobacz też § 5.

2. Oświadczenia wiedzy mogą takie przybrać postać ustną lub pisemną,

z tym że kodeks wprowadza dość istotne ograniczenia, gdy chodzi o niektóre oświadczenia dowodowe. Zgodnie bowiem z art. 174 k.p.k. dowodu z wyjaśnień oskarżonego lub z zeznań świadka nie wolno zastępować treścią pism, zapisków lub notatek urzędowych. Szerzej będzie jeszcze o tym mowa w dalszych uwagach