Ustawy prawne, kancelarie adwokackie, testy na aplikacje

Postępowanie umarza się w przypadku kiedy nie dostarczyło ono podstaw do wniesienia aktu oskarżenia (art. 322 § 1 kpk).

Podstawą umorzenia postępowania jest również postanowienie art. 11 § 1 kpk („Postępowanie w sprawie o występek, zagrożony karą pozbawienia wolności do lat 5, można umorzyć, jeżeli orzeczenie wobec oskarżonego kary byłoby oczywiście niecelowe ze względu na rodzaj i wysokość kary prawomocnie orzeczonej za inne przestępstwo, a interes pokrzywdzonego temu się nie sprzeciwia.”).

Można stwierdzić ogólnie, iż przesłanką umorzenia postępowania jest konkretna okoliczność powodująca niedopuszczalność postępowania karnego.

W przypadku stwierdzenia, że przestępstwo popełniono czynu jednak nie dokonała osoba występująca w postępowaniu w charakterze podejrzanego umarza się postępowanie prowadzone przeciwko tej osobie, ale postępowanie o dane przestępstwo toczy się dalej jeżeli istnieje możliwość wykrycia sprawcy.

Jeżeli postępowanie toczyło się przeciwko kilku podejrzanym lub przeciwko jednemu podejrzanemu o dwa lub więcej zarzutów możliwe jest umorzenie częściowe – tylko w stosunku do niektórych podejrzanych lub tylko w stosunku do niektórych zarzutów.

Postanowienie o umorzeniu śledztwa wydaje prokurator lub Policja. Postanowienie wydane przez Policję lub inne organy wymaga zatwierdzenia przez prokuratora. Dopiero po pisemnym zatwierdzeniu postępowanie uważa się za umorzone.

O umorzeniu zawiadamia się osobę lub instytucję państwową, która złożyła zawiadomienie o przestępstwie oraz ujawnionego pokrzywdzonego i podejrzanego, wraz z pouczeniem o przysługujących im uprawnieniach. Bowiem stronom przysługuje zażalenie na postanowienie o umorzeniu śledztwa oraz prawo przejrzenia akt.