Ustawy prawne, kancelarie adwokackie, testy na aplikacje

Uwagi ogólne

wojna powietrzna to akty walki dokonywane w przestrzeni powietrznej państw wojujących lub nad pełnym morzem przez siły lotnicze stron wojujących i akty walki dokonywane z powietrza w stosunku do lądu lub morza, a także akty wrogie jak udział w blokadzie wojennej lub w wykonywaniu prawa łupu;

regulacje prawne → brak uregulowań umownych czy wykształconego prawa zwyczajowego → stosowanie w drodze analogii przepisy o wojnie lądowej i morskiej interpretując jak całe prawo wojenne na rzecz zasady humanitaryzmu;

Deklaracja z 1899 r. o zakazie zrzucania z balonów pocisków i materiałów wybuchowych → podobna deklaracja z 1907 r.;

podczas II konferencji haskiej uchwalono nowe brzmienie art. 25 Regulaminu Wojny Lądowej → zakaz bombardowania nie bronionych miast, miasteczek, osiedli i budynków „za pomocą jakichkolwiek środków”;

1923 r. (Haga) projekt rzeczoznawców dot. reguł wojny powietrznej → nie stał się prawem;

Siły zbrojne

to woj­skowe statki powietrzne, a członkowie sił lotniczych w razie dostania się do niewoli traktowani jak jeńcy wojenni, analogicznie w stosunku do chorych, rannych i rozbitków jak I i II KG z 1949 r.;

sanitarne statki powietrzne → wyłącznie do ewakuacji rannych i chorych oraz do przewożenia personelu i sprzętu sanitarnego → nie wolno atakować podczas lotów dokonywanych w warunkach uzgodnionych między wojującymi (konieczny znak czerwonego krzyża/półksiężyca obok barw państwowych);

I wojna – niewielkie wykorzystanie, głównie pomocnicze, II wojna – duże wykorzystanie, często z łamaniem zasad prawa wojennego;

Akty walki

podobne zakazy i nakazy jak w walce lądowej i morskiej → zasada humanitaryzmu, zakaz używania broni masowej zagłady;

desant → oddziały spadochronowe mogą być atakowane przed ich wylądowaniem, ale jeśli opuszczali statek w celu ratowania życia (np. uszkodzenie statku) to traktowani jak rozbitkowie i mogą być wzięci do niewoli;

bombardowanie lotnicze → wg art. 25 Regulaminu Has­kiego – dot. też bombardowania lotniczego;

obrona celu legalizuje przedmiot bombardowania;

bezprawne bombardowanie ludności cywilnej oraz nie bronionych budynków i miast;

dopuszczenie bombardowania – kryterium obiektu wojskowego → obiekty, których zupełne lub częściowe zniszczenie stanowiłoby dla wojującego oczywistą korzyść wojskową, są to siły zbrojne, wojskowe urządzenia lub składy, przedsię­biorstwa produkujące broń, amunicję lub pewne kategorie zaopatrzenia wojskowe­go, linie komunikacyjne lub transportowe, których używa się do celów wojskowych  tak w projekcie haskim z 1923 r.;