Ustawy prawne, kancelarie adwokackie, testy na aplikacje

Od orzecznictwa ETS co też przedstawione zostało wyżej ludzie mogą powoływać się na swobody, swobody od czasu wiadomych orzeczeń nie dotyczą tylko państw coś im zakazując lub nakazując. Tak więc uprawnione osoby mogą powoływać się na te przepisy przeciwko państwu przyjmującemu lub państwu pochodzenia jednak pod warunkiem, że sytuacja, w jakiej się znaleźli nie jest sytuacją czysto wewnętrzną.

Uprawnione ze swobód personalnych są tylko obywatele państw członkowskich(choć w s przepływu pracowników mogą to być też członkowie rodziny bez obywatelstwa UE).

Personalne swobody bronią na równi podmiot świadczący jak i odbiorcę świadczenia.

Uprawnione ze swobód towarowych są także osoby trzecie jeżeli towar jest towarem wspólnotowym.

Przepisy wspólnotowe, których skutkiem jest uznanie ograniczeń w handlu między krajami członkowskimi za zgodne z TWE gdy spełnione są przesłanki :

 -obowiązują wszystkie państwa członkowskie

 -są ustanowione w interesie We

 -ich celem jest zapewnienie swobodnego przepływu towarów

 -są zgodne z zasadą proporcjonalności

Treść – Przepisy TWE zakazują stosowania przez państwa członkowskie środków dyskryminujących oraz ograniczających swobodę przepływu towarów, usług, kapitału, osób.

Za środek należy uznać pojęcie neutralne z którym nie wiąże się jakaś określona forma prawna więc może to być tak środek podejmowany przez władzę ustawodawczą, sądowniczą, wykonawczą zachowanie podmiotów nie państwowych. Może to być praktyka prawna, działanie, zaniechanie (tak w KE przeciwko Francji)

Również gdy skutki stosowania środka wkraczającego w swobodę są minimalne (de minimis) to i tak praktyka taka jest zakazana (tak w połączonej sprawie van de Hawr, Prantl, Yves Rocher)

W teorii dyskryminacji nie może być mowy o regule de minimis bo ma ona charakter bezwzględny (dyskryminacja). Nie ma więc znaczenia stopień naruszenia tego nakazu, każde jego naruszenie nawet najmniejsze jest wykroczeniem przeciw prawu, wykroczeniem przeciw zasadzie a więc jest niedopuszczalne.

Istnieją teorie wyjaśniające istotę swobód wspólnotowych. Oto one :

Teoria dyskryminacji – cel przepisów traktatowych tkwi w eliminacji protekcjonizmu państwowego i zapewnienie, że zagraniczne towary i osoby będą pod względem prawnym i faktycznym traktowane w taki sam sposób jak odpowiednio towary i osoby krajowe. W razie braku harmonizacji określenie stosownego poziomu regulacji należy do państw członkowskich.

Teoria podwójnego obciążenia, standardu – zauważa że to nie tylko rzecz tkwi w zakazie dyskryminacji ale na strukturę braku harmonizacji w jednolitości przepisów dotyczących swobody przemieszczania się.

Teoria dostępu do rynku – opiera się na założeniu, że rynek wewnętrzny wymaga nie tylko usuwania przeszkód dyskryminujących bezpośrednio lub pośrednio, lecz także eliminowania przepisów ograniczających zdolność podmiotów gospodarczych dostępu do wspólnego rynku i podejmowania na nim aktywności gospodarczej.