Ustawy prawne, kancelarie adwokackie, testy na aplikacje

Zniewaga (iniuria) – zamierzony i sprzeczny z prawem nieuszanowanie cudzej osobowości za pomocą czynów lub słów.

Zniewaga (iniuria) był to delikt bezprawnego naruszenia osobowości człowieka wolnego. Jej początki sięgają prawa XII tablic(451/450 rok p.n.e.). Istniały trzy przypadki zniewagi: ciężkie okaleczenie związane z utratą części ciała, złamanie kości, czynne naruszenie nietykalności cielesnej. Pierwszy przypadek podlegał karze talionu /odwetu/, mógł jednak dojść do ugody z poszkodowanym. W pozostałych przypadkach poszkodowany mógł domagać się określonej w ustawie stawki za każdą złamaną kość lub za naruszenie nietykalności cielesnej. Rozwój historyczny stworzył później skargę actio iniuriarum aestimatoria dostępną dla poszkodowanego. Odmiennie niż w innych deliktach sędzia mógł orzekać zgodnie z zasadą słuszności (in bonum et aequum) stosownie do winy sprawcy. Prawo poszkodowanego nie przechodziło na dziedziców, natomiast sprawca obciążony był infamią.