Ustawy prawne, kancelarie adwokackie, testy na aplikacje

Solidarność (czynna – kilku wierzycieli, bierna – dłużników) w zobowiązaniach – każdy z dłużników odpowiadał za cały dług – adekwatnie wierzycielom przysługiwała cała wierzytelność, spłacony dług przez jednego – wygaszał zobowiązanie, a jemu przysługiwało prawo regresu.

Odróżnić należy od wierzyciela solidarnego wierzyciela akcesoryjnego, a od dłużnika solidarnego – poręczyciela.

Zobowiązania solidarne powstawały na podstawie czynności prawnej (zgodne oświadczenie woli – przy stypulacji, kontraktach banae fidei i pożyczce mutuum – przez nieformalne oświadczenie woli – umowę, rozporządzenie ostatniej woli zobowiązujące współdziedziców do wypłaty legatu) lub z mocy prawa (wspólne popełnienie deliktu, quasi deliktu; w przypadku niepodzielności świadczenia – wykonanie przez jednego z dłużników świadczenia zwalniało pozostałych, jeśli było kilku wierzycieli i cały dług został oddany jednemu, zobowiązanie nie gasło w stosunku do pozostałych –str. 234/5).

Wygaśnięcie zobowiązania solidarnego:

- wypełnienie jednego świadczenia lub przyjęcie przez jednego wierzyciela całego długu istnieje jedno świadczenie una res vertitur,

- umorzenie zobowiązania według prawa cywilnego – acceptilatio, nowacja - nawet w stosunku do jednego dłużnika; inne zdarzenia prawne dotyczące jednego (capitis deminutio, zwłoka) – nie miały wpływu na kształt ani rozmiar zobowiązania,

- wskutek litis contestatio- w prawie klasycznym wygaszało wszystkie zobowiązania; pr. Justyniańskie – dopiero po wykonani świadczenia, w solidarności czynnej pozostawiono zasady prawa klasycznego – skarga jednego wierzyciela i litis contestatio odbierało prawo do skarżenia pozostałym wierzycielom;